Powstanie styczniowe

Szkoda, że autor nie napisał nic o Wysokiem i o tym co tu się wydarzyło

a może ktoś ma takie informacje i zechce się nimi podzielić

na naszym terenie większych bitew,koncentracji nie było,ale zapewne powstańców było wielu.Jest sporo krzyzy,mogił z tamtego okresu,zadbajny o nie.

Jasza było i to sporo, jak nie wiesz to nie pisz bzdur! Warto uczyć się historii. pozdrawiam

Zgadza się! Dla zainteresowanych podaję kilka bitew w pobliżu Wysokiego (bez Łap i Czyżewa- Kietlanki, bo te są bardzo znane). Wypisy te zrobiłem kilka lat temu z książki S. Zielińskiego „Bitwy i potyczki” wydanej w 1913. Pozdrawiam serdecznie.
1. Jabłonka Kościelna (23 styczeń 1863 r.) - powstańcy rozbroili kilku żandarmów, ale puścili ich na wolność.
2. Sokoły (23 styczeń) - rozbrojono kwatermistrza i kilku żołnierzy i jak wszędzie, bezbronnym darowano wolność
3. Wysokie Mazowieckie (24 styczeń) - oddział kosynierów (400 ludzi) pod dowództwem Cichorskiego w nocy z 23 na 24 stycznia 1863 r. zaatakował czwartą secinę 36-go pułku kozaków dońskich. Kozacy zabarykadowani zrazu w domach, ostatecznie opuścić musieli schroniska i w większej części zdołali się przebić do Mężenina ze stratą rzekomo jednego tylko zabitego i 3 rannych.
4. Warele (15 luty) - 60 ludzi, spotkało się w Warelach z patrolem 18 kozaków idących z Czyżewa pod dowództwem rotmistrza Tetisowa. Przy pierwszym starciu padło dwóch kozaków i Żyd szpieg przebrany po kozacku. Kozacy unosząc swoich rannych pierzchnę li czym prędzej do Czyżewa ścigani w 16 koni przez Pisankę Małorusa, lecz z powodu wynędzniałych koni nie mogła dopędzić uciekających jazda, a tym mniej kosynierzy, którzy w pojedynkę gnali przez pola. Z Warel udał się Tyszka w lasy Brokowskie, gdzie połączył się z innym oddziałem również z pod Siemiatycz.
5. Średnica (9 maj 1863) - patrol powstańczy zetknął się z patrolem moskiewskim. Za danym ogniem kozacy pierzchnęli, zostawiwszy 3 rannych, których jednakże powstańcy zabrać nie mogli, gdyż kozaków było kilkunastu, a Polaków tylko 5 pieszych. Rannych moskale zawieźli 10 maja koleją do Warszawy.
6. Średnica (25 lipiec 1863) -celem zaopatrzenia się w konie przeszli Górski, Kwapiszewski i Kobyliński przez tor i w nocy na 24-go lipca uderzyli na stację Średnica, na dwa razy liczniejszego nieprzyjaciela, lecz zostali odparci.
7. Siódmaki ( 24 lipiec 1863) - po niepomyślnym ataku na plant kolejowy pod Średnicą, Górski, Kobyliński i Kwapiszewski cofnęli się do Śiódmaków, gdzie stanęli o godzinie 2. W nocy. Obawiając się lada chwila ataku, rozstawili pikiety i nie pozwolili koni rozsiodłać, będąc każdej chwili w pogotowiu. Jakoż o godzinie 5-tejrano ukazała się piechota z kozakami. Uformowawszy się w szóstki powstańcy poczęli wychodzic ze wsi do znajdującego się o 200 kroków lasu. Ponieważ we wsi walka była nie możliwa, Górki pozornym cofaniem się wybawił kozaków w pole, śmiałym zwrotem natarł na zapędzonych w pogoni i po blisko półgodzinnej walce zmusił do ucieczki, gnając aż do wsi Skłody. Gdzie moskale mieli swoje rezerwy. Poległo w tej utarczce 2 powstańców: Jan Terlikowski i Franciszek Szenyc (Szmyc), rannych było również 2.
8. Średnica – (30 wrzesień 1863) - Oddział polski dał ognia do moskali, konwoujuących pociąg kolei petersburskiej za stacją Średnicą w zamiarze odbicia jeńców

To były potyczki,chodziło mi o wieksze bitwy.Nie mniej jednak takich akcji było wiele.Dodac nalezy jeszcze walki pod Raciborami,w okolicach Dąbrowy Łazy.
W Wojnach znajdowała sie bodajże komendantura,czy tez placówka powstańcza.

W Czyżewie był posterunek policji carskiej.Czy są jakieś informacje o działaniach tych policjantów?W okresie Powstania Styczniowego oczywiście.

Do Mariusza - masz tu trochę o Czyżewie, mam nadzieję, że Ci się przyda. Pozdrawiam.

27 stycznia 1863 r. oddział Władysława Cichorskiego opanował stację kolejową w Czyżewie, gdzie nastąpiło połączenie się ze spiskowcami z Warszawy (wyparto wówczas ze stacji sotnię kozaków, którzy wycofali się prawie bez walki do Zambrowa). Tego samego dnia do pomocy lokalnym wojskom rosyjskim przybyły jednostki z Wileńskiego Okręgu Wojskowego pod dowództwem gen. Zachara Maniukina. Połączone jednostki wojskowe obsadziły 29 stycznia dworzec kolejowy, parowozownię i inne budynki na stacji kolejowej w Łapach.

13 maja 1863 r. oddział Ignacego Mystkowskiego urządził w „Rokicinie” (między Kietlanką a Pułaziem) zasadzkę na rosyjski pociąg z wojskiem – pod dowództwem gen. Mikołaja Tolla, który przejeżdżał z Czyżewa do Małkini. Chcąc skupić uwagę Tolla dokonano ataku na Małkinię, licząc na wysłanie głównych sił rosyjskich pociągiem. Na poświst strzałów ruszył pociąg z trzema rotami grenadierów z Czyżewa do Małkini. Pierwszy etap planu został pomyślnie zrealizowany. Szybko rozkręcono i rozebrano tory, aby wykoleić pociąg, a powstańców rozlokowano wzdłuż torów. Błąd Mystkowskiego polegał na ustawieniu strzelców i piechoty tylko po jednej stronie nasypu kolejowego. Z powodu zdrady dróżnika, który uprzedził wroga w Czyżewie, zasadzka się nie udała. Bitwa zakończyła się niepowodzeniem i rozbiciem najbardziej doświadczonych oddziałów, utratą słynnych już dowódców powstańczych: Ignacego Mystkowskiego, Ludwika Lasockiego. Leopolda Plucińskiego, Józefa Podbielskiego oraz Władysława Ostaszewskiego. Na polu bitwo zginęło także 40 powstańców, a 25 było rannych. Przez niedokładnie przemyślany i opracowany plan siły powstańcze utraciły możliwość opanowania linii kolejowej.